Kako je nastao kornet: Od nehigijenskih čašica do genijalnog izuma

Već više od vijeka, kornet za sladoled neizostavan je dio ljeta, a sa početkom nove sezone sigurno ćete pojesti barem jedan. Ipak, iako se Svjetska izložba iz 1904. godine najčešće spominje kao mjesto njegovog rođenja, istorija ove hrskave poslastice znatno je složenija. Od nehigijenskih uličnih čašica koje su svi dijelili, preko prvih skica u Parizu, pa sve do sirijskog pekara koji je spasio stvar na prepunom sajmu – put korneta do globalnog fenomena pun je nevjerovatnih preokreta. Jestive oblatne postoje već vijekovima i dugo su se posluživale uz sladoled, ali isključivo kao prilog. Prvi slikovni trag koji upućuje na nešto nalik kornetu potiče još iz 1807. godine. Gravura pariskog Café Frascati prikazuje ženu sa sladoledom, što istoričar sladoleda Robin Weir smatra “prvim slikovnim dokazom za sladoled na kornetu.” Gotovo četrdeset godina kasnije, kuvarica Charles Francatelli “Modern Cook” iz 1846. opisala je izradu oblatnih u obliku “malih rogova”, punjenih kremom za ukrašavanje deserata, piše Index.hr. Krajem vijeka, autorka Agnes B. Marshall u svojim je kuvaricama detaljno opisala recepte za kornete punjene sladoledom. Ipak, ti su korneti i dalje bili elegantni deserti koji su se posluživali na tanjiru i jeli priborom za jelo, piše Time. Opasne i nehigijenske čašice stvorile potrebu za preokretom Prije pojave jestivih korneta, ulični sladoled se u drugoj polovini 19. vijeka posluživao u staklenim čašicama zvanim “penny lick”. Nakon konzumacije, kupac bi čašicu vratio prodavcu, koji bi je oprao i ponovo koristio. Takva praksa bila je izuzetno nehigijenska i nepraktična, širila je zaraze i stvarala hitnu potrebu za boljim rješenjem – jestivom posudom. Prvi kornet za sladoled navodno je proizveo Italo Marchiony 1896. godine. Ovaj italijanski imigrant, koji je krajem 19. vijeka stigao u Njujork, tvrdio je da je izrađivao jestive čaše za sladoled, a 1903. godine patentirao je i mašinu za njihovu izradu. Zanimljivo je da je njegov kalup više nalikovao šoljici nego današnjem obliku stošca. Istorijski trenutak na Svjetskoj izložbi u Sent Luisu Ipak, najpoznatija priča o nastanku korneta veže se uz Svjetsku izložbu u St. Louisu 1904. godine. Ondje je sirijski koncesionar Ernest A. Hamwi prodavao hrskavo pecivo nalik vaflu, poznato kao zalabis, na štandu odmah do prodavca sladoleda. Kada je prodavcu sladoleda ponestalo posudica zbog ogromne potražnje, Hamwi je smotao jedan od svojih vrućih vafla u oblik fišeka i ponudio ga kao rješenje. Ohlađeni vafel postao je savršena jestiva posuda, a ostalo je istorija. Iako je 1950-ih godina Hamvi proglašen službenim izumiteljem, postoje i druge tvrdnje koje su iznijeli Abe Doumar iz Libana, braća Nick i Albert Kabbaz iz Sirije, David Avayou iz Turske, te Frank i Charles Menches iz Ohaja. Iako ne postoje čvrsti materijalni dokazi za samo jednog čovjeka, neosporno je da je upravo ova izložba popularisala kornet i predstavila ga svijetu u današnjem obliku. Od ručnog motanja do industrijske revolucije Uspjeh na izložbi brzo je podstakao preduzetnike na akciju. Uskoro su razvijene posebne mašine za pečenje. Jedan od prvih nezavisnih preduzetnika u ovom poslu bio je Stephen Sullivan iz Misurija, koji je već 1906. godine masovno prodavao sladoled u kornetima. S vremenom su se razvila dva osnovna tipa: Motani kornet: pečen kao okrugli vafel i ručno ili mašinski motan dok je još vruć. Liveni kornet: oblikovan ulijevanjem tijesta direktno u kalup. Tokom 1920-ih posao sa kornetima doživio je pravu ekspanziju, pa je tako 1924. godine proizvodnja dosegnula rekordnih 245 miliona komada. Zahvaljujući potpunoj automatizaciji, danas moderne mašine mogu da proizvedu oko 150.000 korneta za samo 24 časa, čineći ovu jednostavnu, ali genijalnu poslasticu dostupnom širom planete. Index.hr Besplatnu Android aplikaciju portala SrpskaCafe preuzmite ovdje.The post Kako je nastao kornet: Od nehigijenskih čašica do genijalnog izuma appeared first on Srpskacafe.